książka

 Jakże to się dobrze czyta ! Wszyscy miłośnicy prozy Samuela Bjørka pewnie już o tym świetnie wiedzą. Powieść kryminalna pt. „Hitra” to bowiem kolejna część z głównymi bohaterami w osobach Mii Krüger i Holgera Muncha.

Kryminały Samuela Bjørka nie są tak mroczne jak tego typu pozycje innych skandynawskich twórców. To typowe kryminały nie pozbawione jednak rysów psychologicznych swoich postaci. „Hitra” jest pierwszą książką Bjørka, która przeczytałam, tak więc do niej będę się odnosić. Twórczość norweskiego pisarza różni się także sposobem pisania. Przede wszystkim charakteryzuje się krótkimi zdaniami. Nawet bardzo krótkimi, jednowyrazowymi.

Akcja powieści dzieje się na malowniczej wyspie o nazwie Hitra. To mała społeczność, w której wszyscy się znają i wszystko o sobie wiedzą. Ale czy na pewno?

Detektyw Mia Krüger przebywa na wyspie i wszyscy wiedzą, że to osławiona policjantka, do której pewnego dnia przybywa dziewczynka z prośbą o odnalezienie jej przyjaciela, który zaginął kilka lat wcześniej. Kiedy na wyspie popełniona zostaje zbrodnia młoda detektyw wzywa na pomoc swojego kolegę z Oslo Holgera Muncha, doświadczonego policjanta z Oslo. Razem organizują grupę, która ma rozwikłać zagadkę.

Pytań jest wiele. Główne to kto zabił i czy jest powiązanie zbrodni z zaginięciem chłopca. W tle pojawia się handel narkotykami. Praca jest trudna, żmudna a Holger Munch czuje na sobie presję przełożonych i daje wycisk współpracownikom, mając sam problemy osobiste, z którymi próbuje się uporać.

Samuel Bjørk powołał do życia dużo postaci i prawie każda z nich jest potrzebna aby zbudować fabułę. No może rola panny młodej nie wnosi tu wiele…

W bardzo ciekawy sposób autor opisuje reakcje i zachowania wszystkich bohaterów w obliczu toczących się wydarzeń. Ciekawym zabiegiem jest formułowanie myśli tworzących się w głowach zarówno śledczych jak i pozostałych uczestników. Czytelnik może je odróżnić bowiem pisane są odmienną czcionką.

Jak to zwykle bywa prawie wszyscy po kolei są podejrzani a koniec zaskakuje. Choć jak dla mnie mógłby być troszkę bardziej spektakularny.

Ogólnie jest bardzo dobrze a ja zabieram się za pierwszy tom z serii pt. „Sezon niewinnych”.

Anna Porębska