festiwale

Niezmiernie ucieszyłam się na wieść, że wezmę udział w kolejnej edycji Festiwalu Inside Seaside, ponieważ ubiegłoroczna zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Z wielu powodów: doskonała organizacja, świetne, przyjazne miejsce, wiele wydarzeń różnego typu a przede wszystkim wyjątkowi artyści.

W tym roku rozpoczęłam trochę nietypowo, mianowicie od rozmowy. Ale nie mogłam tego opuścić, ponieważ Marek Niedżwiecki prowadził dyskurs z rewelacyjną artystką Urszulą Dudziak. Ta kobieta mimo dojrzałego wieku ma w sobie tyle energii, że na pytania nie mogła odpowiadać na siedząco, bo tak rozpierała ja energia. Opowiadała o swoich początkach w Nowym Jorku, nowej płycie a także o poczuciu własnej wartości, dzięki któremu utrzymuje doskonałą kondycję fizyczną i psychiczną.

Udało mi się zobaczyć fragment występu grupy Metro na Alior Bank Upstage. Usłyszeliśmy chwytliwe refreny połączone z mocniejszym gitarowym brzmieniem. Nawiązywali dobrą relację z publicznością.

I znowu udałam się do strefy Radia 357 na kolejny wywiad, który prowadziła Maja Piskadło. I to nie z byle kim, bo z dwoma kultowymi redaktorami: Markiem Niedźwiecki i Piotrem Stelmachem. Zadała im m. in. trudne pytanie: co im się nie podoba w młodych redaktorach z radia. Wspominali także dawne dzieje.

Następnie trafiłam pod Ergo Hestia Theatre Stage żeby obejrzeć niezwykły zespół : Pink Freud, kierowany przez basistę i kompozytora Wojtka Mazolewskiego. Pink Freud zachowuje równowagę między techniczną biegłością a spontanicznym występem. Styl zespołu to surowy punk połączony z jazzową improwizacją z domieszką elektroniki. Dzięki temu koncert nie był jednostajny. Muzycy pokazali w pełni swoją instrumentalną biegłość.

Pierwszy w tym dniu występ na Gdańsk Stage, jaki obejrzałam należał do Fisz Emade Tworzywo. Panowie, którzy od 25 lat grają razem dali niesamowity popis swojego profesjonalizmu na scenie. Widziałam ich występy już wcześniej, ale to… mistrzostwo. Promowali nowy album „25”. Publiczność reagowała żywo. Koncert przepełniony był energią ale nie brakowało momentów nostalgicznych i refleksyjnych. To prawdziwa fuzja hip-hopu, funku, elektroniki i rocka. Fisz zaprezentował teksty z prawdziwą pasja i autentyzmem.

Na Ergo Theatre Stage publiczność miała niepowtarzalną okazję zobaczyć i usłyszeć projekt Marcin Masecki & Boleros. Setlista obejmowała klasyczne bolera południowoamerykańskie. Można było zaobserwować dużą dynamikę : od intymnych momentów, gdzie kompozytor właściwie grał solo na fortepianie aż do rozbudowanych bloków z pełnym zespołem. Zespół o dużym składzie pozwalał na bogate barwy a instrumenty dęte poszerzały muzyczną przestrzeń. Poczułam się jak na Kubie w latach 60-tych ubiegłego wieku.

Nie mogłam sobie odmówić uczestniczenia w kolejnej rozmowie w strefie Radia 357, ponieważ gościł tam niezwykły człowiek, prawnik, wykładowca akademicki prof. Marcin Matczak, z którym rozmawiał Marcin Łukawski. Poruszano ważne tematy związane z dzisiejszymi podziałami w naszym społeczeństwie. Pytano prof. Matczaka, co według niego można zrobić, aby te podziały zniknęły.

Dużo było w tym dniu ciekawych rozmów, ale należało przejść pod Ergo Hestia Theatre Stage gdzie odbyła się prawdziwa uczta muzyczna. Wystąpił tam bowiem holendersko- turecki zespół Altin Gũn. Usłyszeliśmy połączenie tureckiej nuty, psychodelii, funku i rocka. Zespół potrafił skutecznie zaangażować publiczność a pod względem muzycznym zachwycił wysoką jakością wykonania. Była to prawdziwa podróż w miejsca, gdzie wschód spotyka się z zachodem i gdzie folklor spotyka się z psychodelią.

Moim ostatnim koncertem tego dnia był Royel Otis na Gdańsk Stage. To duet, śpiewający swoje kawałki a także covery. Ich styl oceniłabym jako spójny i dorosły. Koncert angażował, zapraszał do śpiewu i tańca i brzmiał solidnie i pewnie.

Wydarzeń było dużo, dużo więcej, jednak trzeba było dokonywać wyborów. Organizatorzy postarali się o bardzo bogatą ofertę.

Czekamy na dzień drugi Inside Seaside.

Peryskop Kultury